Հաղորդագրությունները գաղտնագրված են, և դա ճիշտ է։ Գաղտնագրված չէ այն, թե ով ում և երբ է գրում

Հոդվածում քննարկվում է մեսենջերների անվտանգության վերաբերյալ տարածված թյուրըմբռնումը։ Հեղինակը նշում է, որ թեև վերջնակետային գաղտնագրումը (end-to-end encryption) արդյունավետորեն պաշտպանում է հաղորդագրությունների բովանդակությունը երրորդ անձանցից, այն չի երաշխավորում լիակատար անանունություն։ Նույնիսկ գաղտնագրված բովանդակության դեպքում մետատվյալները՝ տեղեկատվությունն այն մասին, թե ով ում և երբ է հաղորդագրություն ուղարկում, մնում են հասանելի ծառայության մատակարարներին կամ ենթակառուցվածքին հասանելիություն ունեցող կողմերին։ Հեղինակն ընդգծում է բովանդակության պաշտպանության և մետատվյալների պաշտպանության միջև տարբերակման կարևորությունը կորպորատիվ հաղորդակցության գործիքներ ընտրելիս։ Անվտանգության վերաբերյալ քննարկումները հաճախ կենտրոնանում են բացառապես հաղորդագրությունների գաղտնագրման վրա՝ անտեսելով այն փաստը, որ մատակարարները կարող են հավաքել օգտատերերի փոխգործակցության մանրամասն մատյաններ։ Հոդվածը կոչ է անում ավելի քննադատաբար մոտենալ աշխատանքային խնդիրների համար մեսենջերների ընտրությանը՝ հաշվի առնելով մետատվյալների արտահոսքի ռիսկերը, որոնք կարող են նույնքան զգայուն լինել, որքան հենց նամակագրության բովանդակությունը։