Աստվածների և լեզուների մասին. «Երբ Աստված խոսեց հունարեն» գրքի շուրջ

«Երբ Աստված խոսեց հունարեն» գրքում հեղինակը ուսումնասիրում է այն խորը լեզվական և մշակութային փոխակերպումը, որը տեղի ունեցավ, երբ եբրայերեն Աստվածաշունչը թարգմանվեց հունարեն: Սեպտուագինտա անունով հայտնի այս անցումը ոչ միայն լեզվական վարժություն էր, այլ արևմտյան մտքի պատմության մեջ առանցքային պահ: Գիրքը քննում է, թե ինչպես է թարգմանչական գործընթացը կամրջել հրեական ավանդույթի և հելլենիստական փիլիսոփայության միջև եղած բացը՝ հիմնովին փոխելով կրոնական տեքստերի հայեցակարգային շրջանակը: Վերլուծելով լեզվի նրբությունները՝ հեղինակը ցույց է տալիս, թե ինչպես հունարենին անցումը թույլ տվեց այս հնագույն գաղափարներին տարածվել Միջերկրական ծովի ավազանում՝ դարեր շարունակ ազդելով աստվածաբանության, գրականության և մտավոր դիսկուրսի վրա: Աշխատությունը գիտական անդրադարձ է այն բանին, թե ինչպես է թարգմանությունը հանդես գալիս որպես մշակութային էվոլյուցիայի գործիք՝ ձևավորելով քաղաքակրթությունների կողմից աստվածայինի և մարդկային գոյության ընկալումը նոր, ընդհանուր լեզվի միջոցով: