The Yale Review-ի այս էսսեում Թոմ Մաքքարթին ուսումնասիրում է Հերման Մելվիլի «Մոբի Դիկ» վեպի և «սպիտակ էջի» հետ առերեսվելու ժամանակակից փորձի միջև խորը կապը՝ որպես դատարկության, անհայտի և ստեղծագործության անսահման հնարավորությունների փոխաբերություն։ Մաքքարթին վերլուծում է, թե ինչպես է Մելվիլի գլուխգործոցը ծառայում որպես «անորոշ վեհության» հասկացության հիմնարար տեքստ, որտեղ տեղեկատվության և գոյության մասշտաբները գերազանցում են մարդկային ընկալումը։ Վերլուծելով պատմողական կառուցվածքը և սպիտակ կետի խորհրդանշական նշանակությունը՝ հեղինակը զուգահեռներ է անցկացնում գրականության և փիլիսոփայության ժամանակակից մարտահրավերների հետ։ Հոդվածը ընթերցողներին հրավիրում է մտածելու, թե ինչպես են գրելու գործընթացը և թվային դարաշրջանում իմաստի որոնումը արտացոլում կապիտան Ահաբի մոլուցքային և հաճախ վտանգավոր որոնումները։ Ի վերջո, Մաքքարթին առաջարկում է, որ դատարկ տարածությունը պարզապես բացակայություն չէ, այլ բարդ, ահարկու ներկայություն, որը սահմանում է մարդկային արտահայտչամիջոցների և տեխնոլոգիական առաջընթացի սահմանները։
This is a summary. Read the full article at the original source:
Hacker News (YC)Կապակցված
Քլեյի մաթեմատիկայի ինստիտուտը պաշտոնական հայտարարություն է տարածել Նավիե-Ստոքսի գոյության և հարթության խնդրի վերաբերյալ, որը հանդիսանում է «Հազարամյակ…
Արբանյակային ընկերությունները պահպանում են պահանջարկը մասնագիտացված արձակման ծառայությունների նկատմամբ
Չնայած SpaceX-ի Falcon 9-ի շնորհիվ տիեզերական արձակումների բարձր տեմպերին, արբանյակային օպերատորները շարունակում են այլընտրանքային մատակարարներ փնտրել…
Հետազոտողները ներկայացրել են մաթեմատիկական նոր մոդել, որը հարստացնում է խաղերի դասական տեսությունը՝ ներառելով պատահականորեն փոփոխվող պարգևներ։ Մինչդեռ…