Միջնադարյան ձեռագրերը ոչխարի ծաղիկ հիվանդության մահացու վիրուսի կենսաբանական «ժամանակի պարկուճներ» են

Հետազոտողները միջնադարյան մագաղաթներն օգտագործել են որպես հին ԴՆԹ-ի եզակի աղբյուր՝ վերջին 3500 տարվա ընթացքում ոչխարի ծաղիկ վիրուսի էվոլյուցիան հետևելու համար: Ձեռագրերի համար օգտագործված կենդանիների կաշվի մեջ պահպանված վիրուսային գենետիկական նյութը հաջորդականացնելով՝ Դուբլինի համալսարանական քոլեջի գիտնականները ցույց են տվել, որ այս պատմական փաստաթղթերը ծառայում են որպես կենսաբանական «ժամանակի պարկուճներ»: Science Advances ամսագրում հրապարակված ուսումնասիրությունը բացահայտում է, որ ոչխարի ծաղիկը հազարամյակներ շարունակ ազդել է եվրասիական ոչխարների հոտերի վրա, իսկ հիվանդության մասին գրավոր հիշատակումները սկսվում են մ.թ. առաջին դարից: Այս մեթոդաբանությունը նոր հնարավորություններ է բացում գիտնականների համար՝ ուսումնասիրելու կենդանիների ախտածինների պատմությունը՝ գրադարանային և արխիվային հավաքածուների միջոցով: Նման վիրուսների երկարաժամկետ էվոլյուցիան հասկանալը կարևոր պատկերացումներ է տալիս այն մասին, թե ինչպես են այդ հիվանդություններն ազդել անցյալի հասարակությունների և անասնապահության վրա՝ հաստատելով, որ վիրուսը հնագույն ժամանակներից ի վեր գյուղատնտեսության համար մշտական սպառնալիք է եղել: