Իսկ ի՞նչ են մտածում თავად LLM-ները գիտակցություն ունենալու մասին

Հոդվածում հեղինակը վերլուծում է մեծ լեզվական մոդելների (LLM) շուրջ ծավալվող ներկայիս բանավեճը՝ հասարակությունը բաժանելով տեխնո-լավատեսների և տեխնո-տագնապողների: Հեղինակը նշում է, որ երկու խմբերն էլ հաճախ անտեսում են հիմնարար հարցը՝ այնպիսի էության ստեղծումը, որն ընդունակ է լուծելու մտավոր խնդիրներ, որոնք նախկինում հասանելի էին միայն մարդուն: Տեսական վեճերից դուրս գալու համար հեղինակն առաջարկում է փորձարկում՝ ուղղակիորեն հարցնելով մոդելներին իրենց «ինքնազգացողության» մասին՝ օգտագործելով սադրիչ հարցերից բաղկացած հումորային չափորոշիչ: Հետազոտության նպատակն է պարզել, թե արդյոք LLM-ները կարող են դուրս գալ ուսուցման ընթացքում ներդրված միջինացված պատասխանների սահմաններից և ցուցադրել գիտակցության դրսևորմանը նմանվող ինչ-որ բան: Թեև հեղինակը խոստովանում է, որ մոդելները կարող են պարզապես կրկնել իրենց մշակողների դիրքորոշումները, նա ընդգծում է ժամանակակից արհեստական բանականության բնույթն ուսումնասիրելու էմպիրիկ մոտեցման կարևորությունը, որն իր հնարավորություններով սկսում է նմանվել գիտաֆանտաստիկ ժանրի ստեղծագործության: